Μπορεί να υπάρξει διάλογος χωρίς κομματικές ταμπέλες;

[Andreas]

Μπορεί να υπάρξει διάλογος χωρίς κομματικές ταμπέλες;

Ο πολιτικός διάλογος στην Ελλάδα συχνά εγκλωβίζεται σε κομματικές ταυτότητες. Αντί να συζητάμε την ουσία ενός ζητήματος, καταλήγουμε να υπερασπιζόμαστε ή να επιτιθέμεθα σε «στρατόπεδα». Αυτό οδηγεί πολλές φορές σε πόλωση, φανατισμό και τελικά σε αδιέξοδο.

Το ερώτημα είναι αν μπορεί να υπάρξει πραγματικός διάλογος χωρίς κομματικές ταμπέλες. Μπορούν οι πολίτες να ανταλλάσσουν απόψεις χωρίς να χρειάζεται να δηλώσουν πολιτική ένταξη ή να απολογηθούν για αυτήν;

- Πιστεύετε ότι ένας τέτοιος διάλογος είναι ρεαλιστικός στην Ελλάδα σήμερα;
- Τι χρειάζεται για να γίνει πιο ουσιαστικός και λιγότερο συγκρουσιακός;

[Ioanna365]

Όχι. Σε περίπτωση που πείς μια άποψη αντίθετη απο κάποιον πάνω σε μια συζήτηση έφαγες ταμπέλα.

[Γιώργος Βλάμης - Ιδρυτής]

Μήπως φταίει ο χώρος που διεξάγεται η συζήτηση? Για παράδειγμα, εάν πάς εκει που συχνάζουν κομματικά εμποτισμένοι συνομιλητές (και όχι τυχαία) , δεν ειναι λογικό να δεχτείς επιθέσεις ? Θεωρώ ότι δεν υπάρχει ακομα σοβαρή πλατφόρμα πολιτικών συζητήσεων στην Ελλάδα

[Ελένη Μ]

Στην Ελλάδα, σχεδόν αδύνατον.

Λες κάτι υπέρ της κυβέρνησης, είσαι "**** και "προδότης του λαού".
Κάνεις κριτική στην κυβέρνηση, είσαι "***".
Και αν σε κάτι υποστηρίξεις την κυβέρνηση και σε κάτι άλλο την κατακρίνεις, είσαι "κωλοτούμπας".
Όταν μιλάς για πολιτικά στην Ελλάδα, θεωρείται αυτονόητο ότι είσαι φανατισμένος οπαδός κάποιου κόμματος.

**** Επεξεργασμένο από τους διαχειριστές

[Γιώργος Βλάμης - Ιδρυτής]

Ποιό (ποσοτικά %) πιστευεις οτι ειναι το ποσοστό των ανθρώπων που βιώνουν το ίδιο ?

[Ελένη Μ]

Όσοι μη φανατισμένοι εκφράζουν πολιτική άποψη. Τώρα για ποσοστό δεν ξέρω. Θα προσπαθήσω να κάνω μία εκτίμηση.

Οι περισσότεροι ψηφοφόροι των αντισυστημικών κομμάτων (ΚΚΕ, Πλεύση, Ελληνική Λύση), όπως και μερικοί Νεοδημοκράτες είναι φανατισμένοι. Μαζί συγκεντρώνουν περίπου ένα 25-30%.

Ένα 40% περίπου δεν ασχολούνται σχεδόν καθόλου με την πολιτική, όπως φαίνεται από τη συμμετοχή στις εκλογές.

Μένει, λοιπόν, ένα 30-35% που δεν είναι ούτε αδιάφοροι, ούτε φανατισμένοι. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν βιώσει σε κάποιο βαθμό αυτή την άδικη αστοχοποίηση που περιέγραψα, όταν εκφράζουν τις πολιτικές (και όχι κομματικές) απόψεις τους.

[Γιώργος Βλάμης - Ιδρυτής]

Ακριβώς αυτό είναι το ζητούμενο : Ένα 40% που δεν ασχολούνται σχεδόν καθόλου με την πολιτική, και ένα 30-35% που μας απέμεινε, είναι ένα 70 με 75%. Αρα λοιπόν μπορεί να υπάρξει διάλογος χωρίς κομματικές ταμπέλες, αρκεί αυτοί οι άνθρωποι να συμμετάσχουν στα κοινά, και κάποιος φορέας να τους ενώσει. Γιατι αραγε δεν συζητάμε γι αυτό ?

[stergio33]

Το βλέπω πολύ δύσκολο σε γενικές γραμμές. Προσωπικά πιστεύω ότι όλα τα κόμματα με εξαιρέσεις 2-3 βουλευτές είναι ***
Οι όροι δεξιά, αριστερά, κέντρο δεν υφίστανται.
Για μένα σημασία έχει η πρόθεση. Αν θέλεις να βοηθήσεις την χώρα ή να την καταστρέψεις. Μέχρι τώρα όλα τα κόμματα μετά το 1975 κατέστρεψαν την Ελλάδα. Ένας απλός συνηθισμένος Έλληνας πατριώτης αν αναλάμβανε την εξουσία θα έκανε περισσότερο καλό από όλους τους "διπλωματούχους" *** που μας κυβερνούν πολλά χρόνια τώρα.

*** Επεξεργασμένο από τους διαχειριστές

[Σοφία Ρ]

Καλησπέρα. Μπορεί, εφόσον υπάρχουν προϋποθέσεις.
Οι συνομιλητές να θέλουν πραγματικά να επικοινωνήσουν μεταξύ τους (να προσπαθούν να κατανοήσουν τι θέλει να πει ο συνομιλητής) και να επιδιώκουν μια ολοκληρωμένη εικόνα του θέματος που συζητούν.
Πχ.
Έχουμε ένα θέμα για το οποίο διαφωνούμε.
Με υπομονή ακούμε την αντίθετη άποψη, κατανοούμε γιατί έχει υιοθετηθεί και προσπαθούμε να γεφυρώσουμε τις διαφορές εστιάζοντας στα σημεία που συμφωνούμε ή σε κάποιο κοινό στόχο. Καταλήγουμε σε χαρακτηρισμούς (κομματικά τσιτάτα - ταμπέλες - ένταση) μόνο όταν υπάρχει αδυναμία επικοινωνίας (έλλειψη διάθεσης ή ικανότητας για επικοινωνία) ή εξ αρχής κακιά πρόθεση....

[Marialena]

Ναι, μπορεί. Αρκεί να το επιτρέπει η παιδεία (αναφέρομαι σε κοινωνική παιδεία πρωτίστως) των συμμετεχόντων.

[Andreas]

Ναι, αρκεί ο moderator (ένας ή ομάδα) να ειναι ανεξάρτητος / οι. Διαλογος χωρίς moderator και κανονες δεν γίνεται.