Σκέψεις σχετικές με την Δημόσια Εκπαίδευση

[Γιώργος Βλάμης - Ιδρυτής]

Απο Ρεβέκα Κρεστενιτη

Άποψή μου είναι πως η δημόσια εκπαίδευση στην Ελλάδα, που είναι το πιο βασικό στοιχείο της παιδείας, αφού όλοι γινόμαστε εκεί μαθητές και μετά γινόμαστε οτιδήποτε άλλο δηλαδή γονείς και εργαζόμενοι, είναι το κρισιμοτερο ζήτημα, το κλειδί που καθορίζει την κυκλική επαναλαμβανομενη αλυσίδα. Γιαυτό όταν μου λένε στο σχολείο οι συνάδελφοι ότι φταίει η οικογένεια τους υπενθυμίζω πως όλοι οι γονείς διαμορφώθηκαν πρώτα με14ετη σχολικη φοίτηση και μετά έγιναν γονείς κι άρχισαν να ανατρεφουν και να διαμορφώνουν τα παιδιά τους. Γιαυτό και σε άλλα κράτη που επισκέφθηκα σχολεία με πρόγραμμα Erasmus διαπίστωσα πως ανεξαρτήτου κυβέρνησης στο εκπαιδευτικό σύστημα το βάρος και η προσοχή που δίνεται είναι αδιαπραγματευτα. Δεν θα επεκταθώ εδώ με άνοιγμα της συζήτησης στα χαρακτηριστικά του δικού μας συστήματος κλπ. Θα κλείσω λέγοντας ότι βασικός στόχος πρέπει να είναι με το πέρας της 14ετους εκπαίδευσης να έχουν παραχθεί αληθινοί Πολίτες ακομα κι αν κάποια παιδιά προέρχονται από διαλυμενες οικογένειες ή γονείς βαρυποινιτες κ.α. ώστε να σπάσει ο φαύλος κύκλος της αλυσίδας.

[Georgios Nousias]

Θεωρώ ότι αφαιρώντας την μάθηση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας έστω και με μετάφραση στην νεοελληνική όπως και η εφαρμογή του μονοτονικού συστήματος είναι η εξαθλίωση της γλώσσας και η παρακμή της γνώσης.
Λυπάμαι διότι οι απόφοιτοι του σημερινού Λυκείου εχουν πολύ λιγότερες γνώσεις από τους αποφοίτους της Δευτέρας Γυμνασίου της προηγούμενης γενιάς ( εννοώ 1980- 2000). Όσο τώρα αφορά το επίπεδο κριτικής γνώσης και αν γίνονται "πολίτες" αυτής της χώρας δυστυχώς είναι τραγική εικόνα

[Marialena]

Καταρχάς όλοι οι γονείς δεν έχουν 14ετή εκπαίδευση διότι η βασική εκπαίδευση είναι 11ετής.
Η οικογένεια είναι βασικός πυλώνας της εξελικτικής πορείας του ανθρώπου ωστόσο θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν και η επιστημονική και παιδαγωγική κατάρτιση των διδασκόντων, η οποία - κατά την άποψή μου - είναι πλημμελής.
Προσωπικά, πιστεύω σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που προάγει τις δεξιότητες - νοητικές ή μη - του κάθε ατόμου ξεχωριστά. Ένα σύστημα τύπου Νορβηγίας, που βασικό στόχο έχει να προάγει την κοινωνικοποίηση, την κριτική σκέψη, την μάθηση με εποπτικά μέσα, την ανεξαρτητοποίηση του ατόμου.

[Γιώργος Βλάμης - Ιδρυτής]

Απο Ρεβέκα Κρεστενιτη
Άποψή μου είναι πως η δημόσια εκπαίδευση στην Ελλάδα, που είναι το πιο βασικό στοιχείο της παιδείας,

Κατ αρχάς προσπαθήστε να απαντάτε στο θέμα κάθε θεματικής ενοτητας.
Το θέμα ήταν "Το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα στην Ελλάδα". Θεωρείτε οτι το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η εκπαίδευση?
Άλλο εκπαίδευση (Δημόσιο Σχολείο - Ιδιωτικό σχολείο - Φροντιστήριο), άλλο Παιδεία.
Έτσι μετέφερα την απαντησή σας και ξεκίνησα ένα καινούργιο θέμα.

Λάβετε υπόψη σας ότι περίπου 93% των μαθητών φοιτούν σε δημόσια σχολεία
Περίπου 7% φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία.
αλλά 94,6% σε φροντιστήρια Γυμνασίου–Λυκείου & 6% σε φροντισήρια για την βαθμίδα του δημοτικού σχολείου (European Journal of Education Studies το 2025 βασισμένη στα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ) και αυτά είναι ιδιωτικά αγαπητή συντάκτρια.

... είναι το κρισιμοτερο ζήτημα, το κλειδί που καθορίζει την κυκλική επαναλαμβανομενη αλυσίδα.

Μπορείτε να μας το αναλύσετε ? Ποιά κυκλική αλυσίδα?

Απο Ρεβέκα Κρεστενιτη

... με14ετη σχολικη φοίτηση

Πώς η φοίτηση είναι 14 ετής ?

... να έχουν παραχθεί αληθινοί Πολίτες

Ο πολίτης, και κυρίως ο ελευθερος πολίτης, δεν είναι προϊόν για να βγει απο ενα καλούπι ή να "παραχθεί" βάσει μιας διαδικασίας. Είναι ενεργός συμμετέχων σε μια κοινωνία.
Δεν μπορεί να «παραχθεί» από κανένα σύστημα, αλλά διαμορφώνεται μέσω εμπειριών, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων."

[Στεφανια Λ]

Καλησπέρα και από μένα! Χαίρομαι για το θέμα που θίγεται από την Ρεβέκκα σε ό,τι αφορά στην εκπαίδευση. Θέλω πολύ να τοποθετηθώ σε αυτό το - για μένα - μείζον ζήτημα σε σχέση με την ελληνική πραγματικότητα. Συμφωνω απόλυτα με το πόσο δίκιο έχετε σε ότι αφορά το πόσο κεφαλαιώδους σημασίας είναι η πραγματική και ουσιαστική εκπαίδευση γιατί είναι αυτό ακριβώς που απαιτείται για να «μορφωθούν» πραγματικοί, συνειδητοί άνθρωποι. Αυτό που θα ήθελα πολύ να δω σε μέλλοντα χρόνο - γιατί προς το παρόν με την παρούσα πολιτικό-οικονομική κατάσταση της χώρας μας θεωρώ πως είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί (δεν πιστεύω πως ενδιαφέρονται καν - επιδιώκουν το ανάποδο είμαι σίγουρη ) είναι περισσότερα κονδύλια στην παιδεία, ουσιαστική υποστήριξη δασκάλων καθηγητών με εναν ξεκάθαρο προσανατολισμό στις κοινωνικές δεξιότητες των ίδιων. Μην παρεξηγηθει αυτό που αναφέρω - εξηγούμαι : θεωρώ πως ο εκπαιδευτικός εν γενεί ασκεί λειτούργημα, ποσω μάλλον σε κράτος που την δεδομένη χρονική στιγμή δεν έχει ίχνος κοινωνικών υποδομών, η κουλτούρα και οι αξίες φθίνουν καθημερινά και η μοναδικός πυλώνας είναι το σχολείο, το οποίο - από την παρατήρηση μου ως γονέας - αγκομαχάει υπό το βάρος αδιαφορίας, από όλες τις πλευρές. Και των γονέων και των ίδιων των εκπαιδευτικών όμως. Ο κόσμος μας αλλάζει, βλέπουμε παντού γύρω μας διαφορετικά συνειδησιακά επίπεδα, πολλές οικογένειες με ουσιώδης ελλείψεις και παιδιά τραυματισμένα, κακοποιημένα σε διάφορα επίπεδα. Το σχολείο οφείλει να αποτελεί λιμάνι και χώρος με φως ειδικά για τα παιδιά σε όλες τις ηλικίες. Οταν καταφέρουμε να χτίσουμε βάσεις και να λύνουμε ουσιαστικά προβλήματα θα ξαναδούμε παιδιά με μέλλον που υπόσχεται πρόοδο και ανάπτυξη (οι νέοι πάντα τρέχουν αν προλάβουν την ζωή, πάραυτα το θέμα είναι τι είδους ζωή τρέχουν να προλάβουν )