Georgios Nousias έγραψε: Κυρ Φεβ 01, 2026 10:04 am
Σε κάποια θέματα όπου χρειάζεται εξειδίκευση όπως ο νόμος , δικαιοσύνη, εφαρμογή αυτών ...
Ο νόμος χρειάζεται ειδικούς για να εφαρμόζεται, όχι ελίτ για να νομιμοποιείται.
Χωρίς τη συμμετοχή της κοινωνίας, η δικαιοσύνη παύει να είναι δίκαιη και γίνεται εργαλείο εξουσίας.
Η ηθική δεν επιβάλλεται από τους “άριστους”, αλλά διαμορφώνεται συλλογικά και ελέγχεται δημοκρατικά.
Η εξειδίκευση είναι απαραίτητη στην
εφαρμογή του νόμου, αλλά η νομιμοποίησή του δεν μπορεί να αποκόπτεται από την κοινωνία, γιατί τότε ο νόμος παύει να είναι δίκαιος και γίνεται εργαλείο εξουσίας μιας ελίτ.
1. Λάθος ταύτιση: άλλο η εξειδίκευση, άλλο η κυριαρχία
Η αρχική τοποθέτηση συγχέει δύο διαφορετικά πράγματα:
Εξειδίκευση: ναι, ο νόμος χρειάζεται γνώση για να εφαρμοστεί.
Αποκλειστική εξουσία των “αρίστων”: όχι, γιατί τότε καταργείται η δημοκρατική νομιμοποίηση.
Οι ειδικοί υπηρετούν τον νόμο, δεν τον ιδιοποιούνται.
Αλλιώς περνάμε από τη δημοκρατία στην τεχνοκρατία ή στην
αριστοκρατία.
2. Το επιχείρημα «οι πολλοί δεν έχουν κοινή ηθική»
είναι επικίνδυνο
Η θέση λέει: «η ηθική διαφέρει άρα δεν μπορεί να αφεθεί στους πολλούς».
Αν το δεχτούμε αυτό, τότε:
Ποιος ορίζει ποια ηθική είναι η “σωστή”;
Με ποια νομιμοποίηση;
Και ποιος ελέγχει τους “ηθικά άριστους”;
Ιστορικά, οι μεγαλύτερες αδικίες έγιναν ακριβώς από ανθρώπους που θεωρούσαν τον εαυτό τους:
πιο ηθικό, πιο φωτισμένο, πιο άξιο από τους πολλούς.
3. Η ηθική δεν προηγείται της κοινωνίας – συνδιαμορφώνεται
Η τοποθέτηση λέει ότι ο νόμος ξεκινά από την ηθική.
Στην πραγματικότητα:
Η ηθική γεννιέται μέσα στις κοινωνικές σχέσεις, δεν πέφτει από πάνω.
Αν αφαιρέσεις τη συμμετοχή της κοινωνίας:
ο νόμος παγώνει
η ηθική αποσυνδέεται από την πραγματικότητα
η δικαιοσύνη γίνεται τυπική, όχι ουσιαστική
Γι’ αυτό οι νόμοι αλλάζουν με κοινωνικούς αγώνες, όχι με “ηθικούς άριστους”.
4. Το επιχείρημα «θα γίνει χαβρα των Ιουδαίων» είναι ψευδές δίλημμα
Το να λες:
«ή οι άριστοι ή χάος»
είναι ψευδές δίλημμα.
Η πραγματικότητα είναι:
Δημοκρατική συμμετοχή στη διαμόρφωση
Εξειδίκευση στην εφαρμογή
Έλεγχος της εξουσίας από τους πολλούς
Το χάος δεν έρχεται από τη συμμετοχή, έρχεται από την απουσία λογοδοσίας.
5. Οι “άριστοι” χωρίς κοινωνικό έλεγχο οδηγούν σε ιδιοτέλεια
H ίδια η τοποθέτηση κατηγορεί τους πολλούς για ιδιοτέλεια, ενώ:
Όσο πιο κλειστή είναι η εξουσία, τόσο πιο εύκολα αναπαράγει τα συμφέροντά της.
Η ιστορία της δικαιοσύνης το δείχνει ξεκάθαρα:
νόμοι υπέρ ισχυρών
επιλεκτική εφαρμογή
«νόμιμη» αδικία
Όλα αυτά έγιναν από ειδικούς, όχι από τους πολλούς.