Γέννηση: Πολιτικές συζητήσεις & πρακτικές λύσεις. Πολιτική, πολιτικοί & πολιτικές στην Ελλάδα, διάλογος για ανασύνθεση κράτους, θεσμών & κοινωνίας, επικαιρότητα, κοινωνικά προβλήματα, κυβέρνηση, νομοσχέδια, νέα, εκλογές, αποχή, δημοσκόπηση

Ένα θέμα που με απασχολεί ιδιαίτερα και αποτελεί θέμα συζήτησης και προβληματισμού στους φιλικούς μου κύκλους είναι πως ενώ θέλουμε να κάνουμε κάτι για να εκφράσουμε την αντίθεση ή την υποστήριξή μας σε κάποιο γεγονός, δεν ξέρουμε τί θα είχε ουσία να κάνουμε. Οι πορείες και οι κινητοποιήσεις τέτοιου τύπου έχουν γίνει πλέον γραφικότητες και πολλές οργανωμένες κομματοποιημένες ομάδες "πατάνε" σε 1-2 σημεία και είτε "καπηλεύονται" την όποια κινητοποίηση προς όφελος των ιδεών τους ή "μειώνουν" την όποια προσπάθεια δίνοντας έμφαση σε ανάρμοστες συμπεριφορές.
Πχ. όταν ο κόσμος συγκεντρώθηκε για να εκδηλώσει την δυσαρέσκεια του για τη θέση και τους χειρισμούς των πολιτικών στο έγκλημα των Τεμπών υπήρξαν αρκετοί που έσπευσαν να ερμηνεύσουν την κίνηση ως κομματική εκδήλωση δυσαρέσκειας και αρκετοί που χρησιμοποίησαν το μέγεθος της κινητοποίησης για να καταστρέψουν και να "παίξουν" κλεφτοπόλεμο! Ακραίες απόψεις και ακραίες συμπεριφορές "έπνιξαν" μία προσπάθεια από πολλούς "απλούς" ανθρώπους να ακουστούν... βασικά......αρκετοί άνθρωποι θέλουμε να φωνάξουμε αλλά δεν μας βγαίνει φωνή....σαν να δυσκολευόμαστε να μιλήσουμε και να τραυλίζουμε. Και μέσα στην αγωνία να εκφραστούμε καθαρά και γρήγορα....κάποιος άλλος μας προλαβαίνει και βάζει λόγια στο στόμα μας.....λόγια όμως που ΔΕΝ μας εκφράζουν....κι εμείς απογοητευόμαστε....θυμώνουμε με τον εαυτό μας......και ψάχνουμε να βρούμε έναν άλλο τρόπο να εκφράσουμε τις απόψεις τις σκέψεις τα συναισθήματά μας.....έναν άλλο τρόπο να εκφράσουμε την μαχητικότητά μας.....και σκεφτόμενοι ...βυθιζόμαστε στον αγώνα της καθημερινής μας επιβίωσης....και χάνουμε την ευκαιρία...Συγνώμη για το σεντόνι αλλά το συναίσθημα αυτό (το να θέλω να κάνω κάτι αλλά δεν ξέρω τι) έγινε πιο έντονο με τα τελευταία γεγονότα τόσο με τους αγρότες όσο και με τον λαό του Ιράν ..... ευχαριστώ.

Σ’ ευχαριστώ πραγματικά για την ειλικρίνεια και τη σκέψη που κατέθεσες.
Νομίζω ότι περιγράφεις με ακρίβεια ένα συναίσθημα που το βιώνουν πολύ περισσότεροι άνθρωποι απ’ όσους φαίνονται ή ακούγονται.
Κάθε προσπάθεια μοιάζει να προλαμβάνεται, να «μεταφράζεται» ή να καπελώνεται από άλλους.

Αυτό το «θέλω να φωνάξω αλλά δεν μου βγαίνει φωνή» που περιγράφεις, νομίζω πως είναι από τα πιο ειλικρινή πράγματα που μπορούν να ειπωθούν σήμερα.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν έχουμε μαχητικότητα, αλλά ότι δεν έχουμε βρει ακόμα τρόπους έκφρασης που να ανήκουν πραγματικά στους ίδιους τους πολίτες και όχι σε μηχανισμούς.

Όπως είπες, "Οι πορείες και οι κινητοποιήσεις τέτοιου τύπου έχουν γίνει πλέον γραφικότητες ", κυρίως για τους λόγους που εξηγείς.

Αυτή η πλατφόρμα στην οποία απευθύνθηκες, δημιουργήθηκε από πολίτες "της διπλανής πόρτας" για να αντιδράσει και απαντήσει ακριβώς στα ερωτήματα και προβληματισμούς που έθεσες. μιας και όπως είναι φυσιολογικό, στην ίδια χώρα ζούμε, και τα ίδια προβλήματα έχουμε.
Υπάρχουν σε αυτή την πλατφόρμα ήδη μια σειρά από άρθρα σχετικά με το πως ο πολίτης θα αντιδράσει όταν συμβαίνουν όλα αυτά γύρω του. Θα σε παραπέμψω σε ένα σεντόνι πολύ μεγαλύτερο από το δικό σου, και θελω να μου υποσχεθείς ότι θα το διαβάσεις ολόκληρο :

Το ότι προβληματίζεσαι για τους αγρότες, για τον λαό του Ιράν, για όσα συμβαίνουν γύρω μας, δείχνει πως η ευαισθησία και η διάθεση δεν έχουν χαθεί.
Ίσως το πρώτο βήμα είναι ακριβώς αυτό που γίνεται εδώ: να μιλάμε καθαρά, χωρίς συνθήματα, να ακούμε ο ένας τον άλλον και να χτίζουμε σιγά-σιγά μια κοινή γλώσσα που δεν θα μπορεί εύκολα να αλλοιωθεί. Όλοι να μιλούν ως πολίτες, να μην επιτρέπεται κομματική προπαγάνδα. Η συζήτηση να βασίζεται σε επιχειρήματα και όχι σε συνθήματα.

Στόχος να μην είναι η ομοφωνία, αλλά η καθαρότητα.
Να γίνεται καταγραφή κοινών προβληματισμών και αιτημάτων και από την συζήτηση να προκύπτουν σύντομα, κατανοητά κείμενα με συγκεκριμένα ερωτήματα ή αιτήματα χωρίς ιδεολογικές ταμπέλες. Ό,τι γράφεται, να μπορεί να το υπογράψει ένας «απλός άνθρωπος», με προσωπική ευθύνη, χωρίς να εκπροσωπεί κανέναν άλλον, χωρίς να μιλά «εκ μέρους» ομάδων.

Η ανωνυμία των εκδηλώσεων προστατεύει, αλλά η υπογραφή δεσμεύει. Δημοσιοποιούμε τα κείμενα, τα απευθύνουμε σε συγκεκριμένους θεσμούς, ζητάμε απαντήσεις, όχι εντυπώσεις.
Η επιμονή και η συνέχεια έχουν μεγαλύτερη δύναμη από τη στιγμιαία ένταση.
Δεν μπορούν να γίνουν επεισόδια, αντιπαραθέσεις για εντυπώσεις, «ηρωισμούς».
Δεν γίνεται να επέμβουν "μπαχαλάκηδες", και όλη αυτή η δύναμη παραμένει συγκεντρωμένη ,. Δεν σπάει. Υπάρχει και πολλαπλασιάζεται.

Συγκεντρώνουμε αξιόπιστη πληροφόρηση, στηρίζουμε έμπρακτα, όσο μπορούμε χωρίς ιδιοποίηση ξένων αγώνων. Η αλληλεγγύη δεν χρειάζεται μικρόφωνο. Βλέπουμε τι λειτούργησε, τι δεν λειτούργησε, τι χρειάζεται αλλαγή, χωρίς ενοχές. Χωρίς «γραμμές».
Καμία «ιδιοκτησία» του εγχειρήματος. Το εγχείρημα: δεν ανήκει σε πρόσωπα και δεν γίνεται μηχανισμός. Όποιος θέλει, συμμετέχει. Όποιος διαφωνεί, μιλά.
Αν κάτι μας ενώνει, δεν είναι η οργή. Είναι η ανάγκη να ξαναβρούμε τον τρόπο να είμαστε πολίτες. Όχι φωνασκώντας. Αλλά επιμένοντας.

Εμείς εδώ, όπως και εσύ, θέλουμε να κάνουμε κάτι για να εκφράσουμε την αντίθεση ή την υποστήριξή μας σε κάποιο γεγονός, και το κάνουμε μέσα από αυτό τον φορέα. Πίστεψέ με, έχει ουσία. Και έχει και μέλλον.

Οι οργανωμένες κομματικοποιημένες ομάδες δεν μπορούν να "πατήσουν" κάπου, ούτε να "μειώσουν" την όποια προσπάθεια δίνοντας έμφαση σε ανάρμοστες συμπεριφορές.
Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει αυτό που μέτρησαν τα στατιστικά μας, και ο μετρητής της πλατφόρμας, που έγραψε (δες στην πρωτη σελιδα κάτω - κάτω) ότι "ήταν συνολικά 1449 επισκέπτες online :: 8 εγγεγραμμένοι, 0 με απόκρυψη, 2 bots και 1439 επισκέπτες (βάσει ενεργών επισκεπτών τις προηγούμενες : 24 ώρες) Οι περισσότεροι επισκέπτες online ήταν 1450 μεταξύ Δευ 12. Ιαν 2026 και Τρί 13. Ιαν 2026. (Μονο σε μια ημέρα αυτό).

Σχετικά με το ότι "ο κόσμος συγκεντρώθηκε για να εκδηλώσει την δυσαρέσκεια του για τη θέση και τους χειρισμούς των πολιτικών στο έγκλημα των Τεμπών" που έγραψες, συμφωνώ, αλλά έχω και ορισμένες απορίες :

α) Δεν κατανοώ πως οργανώθηκαν, πως μαζεύτηκαν αυτοί οι άνθρωποι. Θα ήθελα πάρα πολύ να μπορώ να τους μιλήσω για το φόρουμ μας.
β) Υπάρχει μια σύγχυση, (τουλάχιστον σε εμένα) διότι ναι μεν κατηγορήθηκαν οι συγκεντρωθέντες για συγκέντρωση πολιτικής διαμαρτυρίας, όμως πράγματι φαίνεται να προκύπτει ένα νέο κόμμα
μέσα από αυτό (προσοχή, δεν αμφισβητώ ότι οι άνθρωποι που πήγαν δεν ήταν αγνοί ούτε και κρίνω το όποιο κόμμα ίσως προκύψει, και αν τελικά προκύψει, εύχομαι να μην είναι ίδιο με όλα τα υπόλοιπα, ή να μην είναι κόμμα διαμαρτυρίας). Θα χαιρόμουν να διερευνήσουμε το θέμα
και να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα.
γ) Ακραίες απόψεις και ακραίες συμπεριφορές "έπνιξαν" μία προσπάθεια από πολλούς "απλούς" ανθρώπους να ακουστούν. Που είναι αυτοί οι άνθρωποι σήμερα?

Θέκω να συνδεθώ με κάθε άνθρωπο που θέλει να φωνάξει αλλά δεν του βγαίνει η φωνή.

Θέλω επίσης να σε ρωτήσω : Θέλεις να εκφράσεις τις απόψεις και σκέψεις τα συναισθήματα, τη μαχητικότητα ως διαμαρτυρία, ή να προκύψει κάτι καλό μέσα από αυτά ?

Για τους αγρότες και τον λαό του Ιράν θα ήθελα να ξεκινήσουμε ένα νέο θέμα να συζητήσουμε

Καλώς όρισες, και εύχομαι να μείνεις, και να συνεχίσουμε